Algemeen

Wat zijn optische schijven?

Optische schijven zijn dragers met data die binair gecodeerd is (in nulletjes en eentjes) op een laag van gegevens, bestaande uit zeer kleine putjes (staan voor 0) en niet-putjes (staan voor 1). Dit gebeurt in een continu cirkelvormig pad van de binnenkant naar de buitenkant van de schijf. Deze (niet-)putjes zijn gecodeerd op de gegevenslaag door een laser of een stempel. Wanneer je een cd of dvd afspeelt worden deze putjes en niet-putjes (nulletjes en eentjes) gelezen door een laser. Dit artikel gaat in op de samenstelling van optische schijven en de verschillende types die er zijn.

De drie basislagen van een optische schijf

Alle moderne optische schijven zijn gelijkaardig in opbouw, in die zin dat ze allemaal drie basislagen hebben. Het grootste deel van de schijf wordt ingenomen door de polycarbonaatlaag uit kunststof: diep genoeg om de leeslaser scherp te stellen en sterk genoeg om de schijf vlak te houden. De polycarbonaatlaag beschermt de gegevenslaag, die licht absorbeert of reflecteert, afhankelijk van hoe die laag wordt gebrand. Ten derde is er nog een metalen laag die de laserstraal terug reflecteert naar de fotosensor in de laserkop – daarom ook wel ‘reflecterende laag’ genoemd. Deze lagen zijn niet allemaal noodzakelijk voor de werking van een optische schijf en zijn mogelijk niet aanwezig in sommige subformaten.

De verschillende lagen van een cd
De verschillende lagen van een cd
De verschillende lagen van een (enkelzijdige) dvd
De verschillende lagen van een (enkelzijdige) dvd

De subformaten van een optische schijf

De optische schijfformaten cd en dvd kennen verschillende subformaten: onder meer -r, +r, ±r, -rw, +rw, en ±rw. Deze subformaten wijzen op de manier waarop informatie op de schijf wordt opgeslagen en op het doel daarvan.

  • ±r: bedoeld om één keer opgenomen of beschreven te worden. Deze schijf kan dus niet herschreven worden

  • ±rw: bedoeld om meerdere opgenomen of beschreven te worden. Deze schijf kan meermaals beschreven worden.

Door de oorspronkelijke concurrentie tussen fabrikanten van cd’s en dvd’s kunnen variaties met een plusteken (+), een streepje (-) of hybride (±) voorkomen. De verschillen liggen in hoe de data op de schijven is vastgelegd en gecatalogiseerd worden door schijflezers. De overgrote meerderheid van schijflezers is op dit moment echter in staat om zowel ‘+’, ‘-’, als ‘±’ schijven te lezen. Daarom vraagt meemoo bij het registreren van je optische schijven niet om een onderscheid te maken tussen +r(w), -r(w), of ±r(w) schijven.